PLANSZOWE K.O.

KO, czyli Krótka Opinia o Skytear Horde od Czacha Games Od razu się przyznam, że nie grałem jeszcze w skirmishowego Skyteara, dla którego Skytear Horde stanowi karciany spin-off. Ale że lubię skirmishe i prędzej czy później Skytear wyląduje u mnie na stole (bo jest i czeka) i bardzo lubię karcianki, to nie mogłem Hordzie odpuścić. Co mi się podobało: + wykonanie (grafiki, komponenty) + duża regrywalność (dzięki kilku Obcym, kilku różnym Zamkom, które musimy bronić, kilku taliom Sojuszników oraz kilku taliom Hordy) + nieduży rozmiar (wersja Deluxe z matą i dodatkowymi kartami dalej mieści się w niedużym pudełku) + trzy tryby rozgrywki (solo, kooperacyjnie dla dwóch graczy przeciwko grze oraz tryb 1vs2, gdzie jeden z graczy prowadzi Hordę) + różne stopnie trudności + możliwość budowania własnej talii + szybkość rozgrywki + łatwo można wytłumaczyć Co mi się mniej podobało: +/- nie do końca jasna instrukcja w niektórych kwestiach, ale nie na tyle, żeby uniemożliwić grę +/- chciałoby się w...

KO, czyli Krótka Opinia o Rising Sun od Portal Games/CMON Do Rising Sun zabierałem się jak pies do jeża. Początkowo wsparłem na Kickstarterze, ale jak przyszło, to pozbyłem się od razu. Kiedy Portal wydał polską wersję, znowu zacząłem się interesować, ale ostatecznie odpuściłem. Wszystko przez to, że japońskie klimaty, to nie do końca moje klimaty... Ale później pojawił się Ankh i szumne hasło o zamknięciu trylogii Langa (Blood Rage, Rising Sun i Ankh)... Ponieważ lubię mieć w kolekcji komplety, no to jak trylogia, to trzeba było uzupełnić właśnie o Rising Sun, co mi się w końcu udało. Co mi się podobało: + stosunkowo proste zasady, które można szybko wytłumaczyć + regrywalność + sojusze (i ich zrywanie) + tor honoru + mechanika mandatów + mechanika świątyń + rozgrywanie bitew/konfliktów w poszczególnych regionach poprzez system ukrytej licytacji, podczas której używamy zdobytych pieniążków i roninów w trakcie danej pory roku + dużo możliwości kombinowania i punktowania + wykonanie Co...

KO, czyli Krótka Opinia o Quetzal: Miasto Świętych Ptaków od G4Poland Bardzo lubię gry z mechaniką wysyłania robotników (worker placement) i nie odmawiam żadnemu tytułowi. Tak więc, jak tylko odwiedziłem stoisko G4Poland na Targach Książki w Krakowie i zobaczyłem Quetzal: Miasto Świętych Ptaków w obrzydliwie atrakcyjnej cenie (60 zł), to bez wahania postanowiłem spróbować. Co mi się podobało: + rzucanie meplami, żeby określić jaki typ robotników będziemy mieć do dyspozycji + klasyczny worker placcement + proste zasady + gra jest ładna Co mi się nie podobało: - odtwórcze (nie ma tu nic nowego, poza rzucaniem meplami) - powtarzalność grafik - mało zmian na planszy (nie "czyścimy" na koniec tury, tylko dokładamy na miejsca, skąd "zeszły" karty w mijającej turze) - pierońsko krótka (niby 6 rund, jak większość tego typu gier, ale mija bardzo szybko) Krótko mówiąc, cudów tu nie ma. Oprawa graficzna bardzo przyjemna, aczkolwiek grafiki na kartach powtarzalne i szybko się ...